Το δικό μας σχόλιο

Η Γη, είναι ο πλανήτης όπου ζουν οι άνθρωποι και εκατομμύρια άλλα είδη, και ο μόνος πλανήτης που γνωρίζουμε ότι υπάρχει ζωή. Είναι ο τρίτος πλανήτης σε απόσταση από τον Ήλιο, ο πέμπτος μεγαλύτερος σε μάζα από τους πλανήτες του ηλιακού συστήματός μας και ο μεγαλύτερος μεταξύ των τεσσάρων πλανητών που έχουν στερεό φλοιό. Ο πλανήτης σχηματίστηκε πριν από 4,5 δισεκατομμύρια έτη, και έχει ένα φυσικό δορυφόρο, την Σελήνη. Η λέξη Γη προέρχεται από το όνομα της αρχαίας θεάς που ονομάζεται Γαία.

Ποίοι είναι η προβληματισμοί μας για να συντάξουμε το άρθρο αυτό ?
Διαβάστε την παρακάτω αληθινή ιστορία και βγάλτε άπω μόνη σας μαθήματα και συμπεράσματα.

Επίγειος παράδεισος.

Το νησί του Πάσχα, με έκταση μόλις 64 τετραγωνικά μίλια, είναι το πιο απομονωμένο κατοικημένο νησί του κόσμου. Βρίσκεται στο Ειρηνικό Ωκεανό, 2.000 μίλια δυτικά από την κοντινότερη ήπειρο (τη Νότια Αμερική) και 1.400 μίλια από το πλησιέστερο κατοικημένο νησί. Το κλίμα του είναι ήπιο και το έδαφος εύφορο, καθότι ηφαιστειακό. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, πριν από την έλευση του ανθρώπου καλύπτονταν από απέραντα δάση φοινικόδεντρων, γεμάτα με εδώδιμους καρπούς. Φιλοξενούσε έναν τεράστιο αριθμό και ποικιλία εξωτικών πουλιών, καθώς δεν υπήρχαν στο νησί αρπακτικά. Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν η Πολυνήσιοι, τον 5ο αιώνα π.Χ. Ο μεγαλύτερος πληθυσμός του νησιού προέρχεται από μια πολυνησιακή υποομάδα της ομάδας των νησιών Μαρκέσας. Η αρχική γλώσσα των Rapa Nui έχει χαθή, εκτός από κάποιες Πολυνησίας μικτές λέξεις που καταγράφηκαν πριν από την εισαγωγή του διάλεκτο Τάι. Σήμερα γενικά μιλούνται τα ισπανικά.
Το νησί παρουσιάζει αρχαιολογικό ενδιαφέρον λόγω των ταφικών μνημείων, και τα γιγάντια πέτρινα αγάλματα, ή 'Μοάι », που αποδίδονται σε γηγενείς ανώτερες εποχές των αρχαίων κατοίκων του νησιού.
Οι πρώτοι ευρωπαίοι εξερευνητές του 18ου αιώνα, περιέγραψαν το νησί έρημο, που καλύπτεται αποκλειστικά από σπάρτα, χόρτα και το μεγαλύτερο δέντρο ήταν στο ύψος της ... φτέρης. Δεν υπήρχε ούτε ένα ξυλάκι για να ανάψουν φωτιά στις υγρές νύχτες. Δεν υπήρχαν αυτόχθονα είδη πουλιών, σαύρες, ή ακόμα και σαλιγκάρια! Τα μόνα αυτόχθονα ζώα που μετρήθηκαν ήταν τα έντομα, και περίπου 2.000 κανίβαλους κατοίκους σε κατώτατο επίπεδο πολιτισμού.
Η εξερευνητές ανακάλυψαν με έκπληξη και απορία, πάνω από 200 αγάλματα που κάποτε βρισκόταν σε τεράστιες πέτρινες πλατφόρμες κατά μήκος της παραλίας. Τουλάχιστον 700 άλλα βρίσκονται εγκαταλελειμμένα σε διάφορα στάδια της κατασκευής, σε λατομεία ή σε αρχαίους δρόμους μεταξύ των λατομείων και της ακτής. Τα περισσότερα από τα αγάλματα χτίστηκαν μονολιθική, ακριβώς πάνω στο βράχο και στη συνέχεια με κάποιο τρόπο μεταφέρονται και τοποθετούνται σε βάθρα στην παραλία, αν και είχε ύψος 10 μέτρα και ζυγίζουν μέχρι 82 τόνους !!! Κάποια από τα αγάλματα έφτανανε 20 μέτρα ύψος και ζύγιζανε 270 τόνους !!!

Είναι αναμενόμενο να ερωτηθούμε πώς θα μπορούσαν να έχουν κάνει στο παρελθόν τέτοια τεχνολογικά επιτεύγματα, αυτοί οι άγριοι κάτοικοι του νησιού αυτού. Καθώς, δεν υπήρχε ξυλεία για τυχόν μηχανικές συσκευές όπως τροχός ή ακόμα και κοπιώ ζώο για τη μεταφορά αυτών των τεράστιων αγαλμάτων. Από το 1770, που τα αγάλματα παρατηρήθηκαν να στέκονται όρθια, μέχρι το 1864 αυτά κατεδαφίστηκαν όλα από τους ίδιους τους κατοίκους του νησιού.
Κατά καιρούς εκφράστηκαν εξωφρενικές απόψεις, για πιθανή εξωγενή προέλευση αυτού του πολιτισμού, με αποκορύφωμα την περιβόητη θεωρία, τη δεκαετία του '60, του Eric von Nteniken, ότι τα μνημεία κατασκευάστηκαν από εξωγήινους οι οποίοι έχουν χάσει το δρόμο τους και με αυτό τον τρόπο έκαναν σήμα για να έρθει βοήθεια από άλλους εξωγήινους!!!

Η ιστορία, η περιπέτεια, και η κατάληξη αυτών των αρχαίων κατοίκων του νησιού, που πιθανότατα θα μπορεί να είναι και η καταλήξει όλου του πλανήτη μας.

Ορισμένοι αρχαιολόγοι προσπάθησαν να λύσουν το μυστήριο. Αποδείχθηκε ότι η χλωρίδα σε παλαιότερες εποχές ήταν πολύ διαφορετική, εύφορη, με φοίνικες και πλούσια βλάστηση. Όπως φαίνεται από την ανάλυση της γύρης, η αποψίλωση των δασών άρχισε ήδη από το 800 μ.Χ., και συνέχισε σταδιακά μέχρι και την οριστική εξαφανιση, γύρω στο 1400 μ.Χ. Ένα τοπικό θάμνο η Hauhau, το οποίο ήταν το μόνο κατάλληλο για την κατασκευή σχοινιών, μειώθηκε δραστικά (σήμερα αυτό το είδος επιβιώνει μόνο σε βοτανικούς κήπους). Κάθε άλλο είδος δέντρου εξαφανίστηκε.
Η καταστροφή προχωρούσε καθώς οι άνθρωποι με το κυνήγι εξαφανίσανε τα αυτόχθονα πουλιά και άλλα ζώα, τα όπια γονιμοποιούσαν τα λουλούδια των δέντρων και βοηθούσαν να διασπείρουν τους σπόρους τους (Η όλη εικόνα είναι ένα από τα πιο ακραία παραδείγματα καταστροφής για τα περισσότερα από τα είδη ζώων και πουλων, δέντρων και δασών σε όλο τον κόσμο). Η τελική καταστροφή των οικοτόπων και βιοτόπων, δεν ήταν μακριά. Ακόμη και τα μεγάλα οστρακοειδή ήταν σπάνια, και τότε οι άνθρωποι άρχισαν να τρώνε και τα μικρά θαλάσσια σαλιγκάρια. Από αρχαιολογικές ανασκαφές παρατηρήθηκε ότι εξαφανίζεται από την διατροφή και τα δελφίνια, φάλαινες και άλλα θαλασσινά, περίπου το 1500 μ.Χ. Κανείς δεν μπορούσε πλέον να πλέυσει προς τη θάλασσα για ψάρεμα, επειδή δεν υπήρχαν δέντρα για την κατασκευή πλοίων.
Έτσι άρχισαν να στραφούν σε νέες πηγές τροφής: τους ανθρώπους !!! Όπως φαίνεται από ανασκαφές, η σωρούς από ανθρώπινα οστά αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται.

Η άνοδος και η πτώση ενός πολιτισμού
Οι αρχαιολόγοι άρχισαν σιγά-σιγά να σχηματίσουν μια σαφή και συνεκτική εικόνα της ανόδου και της πτώσης του πολιτισμού που άκμασε στο νησί του Πάσχα:
Οι πρώτοι άποικοι της Πολυνησίας βρέθηκαν σε ένα εύφορο νησί, με άφθονη ξυλεία, επαρκή χώρο και όλες τις προϋποθέσεις για μια άνετη ζωή. Αναπτύχτηκαν και πολλαπλάστικαν.

Μετά από αρκετούς αιώνες, άρχισαν να χτίζουν πέτρινα αγάλματα σε βάθρα. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, τα αγάλματα και τα βάθρα γίνονταν μεγαλύτερα έως 10 τόνους, πιθανότατα να προσπαθούν να ξεπεράσουν ο ένας τον άλλο στον πλούτο και την επίδειξη δύναμης (κάτι ανάλογο με τις συνεχώς αυξανόμενες εντυπωσιακές βίλες σήμερα). Τοποθετούσαν τα άγαλμα κατά μήκος της ακτογραμμής, πιθανότατα για να τους προστατεύσουν και να φέρουν καλή τύχη στους κατοίκους του νησιού. Αλλά αυτά τελικά, μάλλον συνέβαλαν στο θάνατό τους.

O πληθυσμό του νησιού εκτιμάται ότι θα μπορούσε να είναι έως 20.000 κατοίκους, όπου έκοβαν τα δάση ταχύτερα από ότι θα μπορούσε να αναπαραχθούν. Χρησιμοποίησαν τη γη για δημιουργία κήπων και τα ξύλα για καύσιμα, για κανό, σπίτια και αγάλματα.
Με την αποψίλωση των δασών, ο ήλιος, η βροχή και ο άνεμος διαβρώνει, στεγνώνει και εξαντλεί τις θρεπτικές αξίες του εδάφους. Οι σοδειές μειώθηκαν, η ζωή έγινε δύσκολη, πλέον η άνθρωποι λιμοκτονούν, και φτάνουν στο κανιβαλισμό. Κάπου στο 1700 άρχισε και η ταχεία μείωση του πληθυσμού, ίσως στο ένα δέκατο του προηγούμενου μεγέθους. Οι άνθρωποι άρχισαν να ζουν σε σπηλιές για προστασία ενάντια στους εχθρούς τους. Γύρω στο 1770 η αντίπαλες ομάδες, γκρεμίζουν τα αγάλματα του άλλου με μίσος. Το τελευταίο άγαλμα έπεσε το 1864.
Καθώς παρατηρούμε τον τρόπο τις ανόδου και την πτώση ενός πολιτισμού, σίγουρα θα αναρωτηθούμε: Καλά, δεν κοίταξαν γύρω τους για να συνειδητοποιήσουν τι έκαναν και να σταματήσουν πριν να είναι πολύ αργά; Ακόμα και αν κάποιοι άνθρωποι προσπάθησαν να τους προειδοποιήσουν, σίγουρα θα βρέθηκαν αντιμέτωποι με τα συμφέροντα των υλοτόμων, τεχνικών, γραφειοκρατών, αρχηγοί και ιερείς.
«Το κέρδος προηγείται τα δέντρα» λένε και σήμερα οι απόγονοί τους. 

Το ηθικό δίδαγμα:

Εάν οι κάτοικοι της Νήσου του Πάσχα, τους πήρε αρκετές εκατοντάδες χρόνια για να καταστρέψουν τη φύση και τον πολιτισμό με όπλο στα χέρια τους απλά πέτρινα εργαλεία, τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων που πλημμυρίζουν τη γη σήμερα, οπλισμένοι με όλα τα θαύματα της επιστήμης και της τεχνολογίας μπορεί να φτάσουν στο ίδιο αποτέλεσμα, πολύ πιο γρήγορα και πολύ πιο ριζικά.
Υπάρχει μόνο μια διαφορά: οι κάτοικοι της Νήσου του Πάσχα δεν είχαν επαρκείς πληροφορίες σχετικά με το παρελθόν, η να αποκτήσουν γνώση πριν να είναι πολύ αργά.

Εμείς ???


Στη δική μας εποχή η κατανόηση του κόσμου και του πλανήτη όπου ζούμε και πως εμείς συμπεριφερόμαστε, πήρε σημαντική θέση συζήτησης και μελέτης για την ύπαρξη μας και των επόμενων γενιών. Αυτό δεν είναι συμπτωματικό. Η ραγδαία ανάπτυξη της βιομηχανίας, η καταναλωτική κοινωνία και ο υπερπληθυσμός, ήταν κάποιες από τις αιτίες που ανάγκασαν την κοινωνία να προβληματιστεί και να απασχοληθεί με την οικολογία.
Η συνεχόμενη μόλυνση του περιβάλλοντος και η μαζική καταστροφή του φυσικού πλούτου, η τρύπα του όζοντος, η εξαφάνιση πολλών ειδών του ζωολογικού μεγαλείου, θα καταστήσει τον άνθρωπο (στις επόμενες γενιές) πολύ φτωχό και κακομοίρη. Θα είναι μόνος του, το πολύ πολύ να τον συνοδεύουν κάποια κατοικίδια ζώα.
Ο άνθρωπος αγνοεί ότι καταστρέφει τις βάσεις της ύπαρξής του. Η εγωιστική συμπεριφορά του απέναντι στο φυσικό περιβάλλον, είναι γέννημα του σύγχρονου πολιτισμού που επιβραβεύει την "ανθρωποκεντρική" τάση, το να περνάει όσο πιο καλά γίνεται.

Θα λέγαμε εδώ ότι, οι πρωτόγονες αρχαϊκές μορφές κουλτούρας, όπως οι Ινδιάνοι της Αμερικής, οι μαύροι της Αφρικής αλλά και οι προέλληνες (αρχαία Δωδώνη με την γερά βελανιδιά και δρυΐδες), είναι οι μόνες που σέβονται και υμνούσαν τη φύση, ως μητέρα των ανθρώπων και της συμπεριφέρονται ως μια ζωντανή αξιοσέβαστη θεότητα.
Η "ανθρωποκεντρική" αδήλωτη θεότητα της σημερινή εποχής, δηλαδή το ότι τα πάντα δημιουργήθηκαν από το Θεό για χάρη του ανθρώπου, είναι η αρχή του κακού. Ενώ πρέπει να γνωρίζουμε πως δεν είναι αυτή η αλήθεια. Μέσα σε αυτό το βασίλειο, ο άνθρωπος είναι ένα μικρό ασήμαντο κομμάτι, που εάν δεν υπήρχε, το βασίλειο αυτό θα είχε και πάλι τη δική του ύπαρξη. Εάν πούμε οτι σήμερα βρέχει, δεν βρέχει για χάρη του ανθρώπου. Αυτό θα συνέβαινε έτσι και αλλιώς. Απλά ο άνθρωπος εκμεταλλεύεται τη στιγμή αυτή για να έχει τροφή για τη δική του ύπαρξη, μέσα σε αυτό το δημιούργημα. 

Οφείλουμε να είμαστε ταπεινοί, να σεβόμαστε το περιβάλλον, να πολεμάμε την απληστία μας και τη λιγούρα μας για πλούτη και καλοπέρασμα. Ζωντανό παράδειγμα είναι αυτοί που μας κυβερνούν, που με την ασυνειδησία τους, λεηλάτησαν και καταχρέωσαν το κράτος αυτό. Θα κάναμε την πολύ απλή ερώτηση - εάν υπαρχή έστω και ένας πολιτικός, που τα οικονομικά της οικίας του πήγαν τόσο "καλά'' όσο και τα οικονομικά του κράτους που διοικούσαν τόσα χρόνια!!!  Αδιαφόρησαν για το σκοπό για τον οποίο εκλέχτηκαν, βλέποντας μόνο τη δική τους πάρτη, που και αυτοί θα έλεγα είναι ο καθρέπτης της δικής μας εικόνας.
Όπιοι σχετίζονται με τη λίστα Λαγκάρντ, παραγράφονται στις 31 Δεκεμβρίου 2015.

-22 Ιουλίου 2010

Στην ανθρώπινη φύση συνυπάρχουν θετικές και αρνητικές δύναμεις.
Αυτά συμβαίνουν όταν την εξουσία την αναλαμβάνουν άνθρωποι που τους ενδιαφέρει μόνο το προσωπικό συμφέρον. Κάποια στιγμή, τα χρήματα που αρπάξανε θα τελειώσουν , και τότε, αυτήν την πόλη και όλα τα καμώματα τους, θα τα κουβαλάνε τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους .
Τι νόημα έχει, να απόκτησης ένα ωραίο σπίτι σε μία κακοχτισμένη πόλη και κράτος, σε ένα κατεστραμένο περιβάλον ?

Ποιος είδε κράτος λιγοστό   (Γεώργιος Σουρής 1888)

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ’ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά ‘χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά ‘χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Ολα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που ‘χει
στο ‘να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.

Δυστυχία σου, Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς!

Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Online παραγγελίες

Καλάθι Αγορών

 x 
Το καλάθι σας είναι άδειο.